Palestine

Palestijnen in Nahr al-Bared schietschijf als in Gaza

De gebeurtenissen in Libanon van de afgelopen dagen roepen veel vragen op. Vragen en de constatering dat de meeste media wederom slechts als doorgeefluik voor propaganda fungeren.
Als eerste valt op hoe er in Libanon zelf gereageerd wordt op het beschieten van een vluchtelingenkamp. Terwijl er altijd heftige verontwaardiging is over beschietingen van Israel van de Gazastrook of vorig jaar van Libanon, waarbij burgerslachtoffers voor lief worden genomen, hoor je nu nauwelijks kritiek op het Libanese leger. Vreemd, want het gaat om dezelfde vorm van optreden waarbij je rustig kunt zeggen dat mensenrechten geschonden worden. Hoe kun je nu in ‘s hemelsnaam geloven dat het Libanese leger, slecht getraind en met verouderde tanks, op kilometers afstand precisie-beschietingen zou kunnen uitvoeren op doelen binnen een dichtbevolkt gebied? Aannemelijk is dat men ongeveer ziet van waaruit geschoten wordt en vervolgens in die richting het vuur opent met tanks en mortieren. Gevolg is een snel toenemend aantal burgerslachtoffers. Volgens getuigen liggen lijken en gewonden op straat in Nahr el-Bared. Er is nauwelijks medische hulp en de electra is afgesneden. Water is er ook nauwelijks. De 40.000 burgers zijn het slachtoffer van een prestige- strijd tussen Fatah al-Islam en het Libanese leger. Beide zijn volledig verantwoordelijk voor de burgerslachtoffers. (meer…)

Israel democratie of demografisch joodse staat?

donderdag 18 december 2003

Ed Hollants
Autonoom Centrum

De laatste maanden is er ineens beweging aan het front. Er is een ongekend aantal politieke initiatieven die het licht doen schijnen op een oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict of die deze dichterbij moeten brengen.. Zo zijn er het akkoord van Genève, het Olmert-initiatief, het plan van Sharon, het Peoples voice, One voice en zelfs de kolonisten willen met een plan gekomen. Men kan zich afvragen waarom nu? Juist nu er zo goed als geen druk op Israël is. Niemand lijkt zich meer zorgen te maken over bijvoorbeeld de dagelijkse burgerslachtoffers in de Bezette Gebieden. De VS hebben hun handen vol aan Irak en er zijn volgend jaar presidentverkiezingen.
Is er dan in Israël zelf in bredere kringen duidelijk geworden dat een militaire oplossing heilloos is en dat de enige oplossing een politieke oplossing is?
Het lijkt er meer op dat vooral het besef doordringt dat de verwachte demografische ontwikkeling zodanig is dat er straks een joodse minderheid is in wat nu Israël is, inclusief de Bezette Gebieden. Voor Israël als zionistische staat betekent dit het einde van Israël.
(meer…)