Discussie

Het referendum in Griekenland

Griekenland nog maar eens. Ik heb zitten nadenken wat ik zou doen betreft het referendum in Griekenland als ik een Griek was. Ik twijfel er aan te gaan deelnemen maar zou wel aan de OXI (‘nee’) demonstraties en acties deelnemen. Ik vertrouw SYRIZA niet helemaal en heb het gevoel dat er een spel gespeeld. Een spel dat deels verborgen is en ik heb de indruk dat SYRIZA niet een werkelijke breuk maakt maar wat minder bezuinigingen. Het referendum is wat democratisch middel betreft in dit geval zwak. (meer…)

Occupy Amsterdam: wat is het en wat wordt het?

Don, 2011-12-01 14:29 Door: Ed Hollants, Amsterdam 1 december 2011 Een iets andere ingekorte versie verschijnt in het december nummer van ZOZ – tijdschrift voor doen-denkers verder ook in Kleintje Muurkrant 439

De toekomst ligt meer in acties en initiatieven buiten de pleinen en niet alleen wat betreft de financiële sector maar ook bijvoorbeeld multinationale ondernemingen. Het gaat om een politiek economisch systeem (kapitalisme) met bijbehorende cultuur. En vooral ook invullen wat we onder gelijkheid verstaan. Wat niet vergeten moet worden dat naast Occupy ook populistisch en extreem rechts overal in opmars is en zich ook keert tegen de ‘graaicultuur’. Occupy Amsterdam moet zich veel meer politiek gaan scherpen en linkse politiek nieuwe inhoud gaan geven.
Weg van de verstikkende cultuur van pappen en nat houden, poldermodel en repressieve tolerantie.

(meer…)

‘Peakoil: De laaste druppel’

Noodzaak tot een ander maatschappelijke ordening

Oliepiek-zelfstudiebijeenkomst D4net 2008-04-12
Door: Ed Hollants, D4net

Klimaatopwarming en Peakoil zijn geen buitenaardse verschijnselen die uit de lucht komen vallen, of toevallig onverwachte problemen. In de Middel-Eeuwen bestonden deze problemen niet, maar wel andere. Ze vinden dan ook voor een groot deel hun oorzaak in hoe onze samenleving economisch en politiek georganiseerd is; of misschien beter gezegd de wijze van denken die er aan te grondslag ligt.

Peakoil en Klimaatopwarming zijn een eindpunt van een proces dat al tientallen jaren onderkend wordt. Nieuw is dat het steeds meer geld kost en destabiliseert. Het zijn echte bedreigingen die gevoeld worden.
Een oplossing voor deze problemen kan niet zonder ook de wijze van organisatie, zowel politiek als economisch, in onze maatschappij te veranderen en een andere wijze van denken te ontwikkelen. (meer…)

De verkeerde discussie

Niet de acties die Wijnand Duyvendak ooit in een ver verleden heeft gevoerd, of de jaren ’80, moeten ter discussie staan maar waarom tot deze discussie wordt opgeroepen, waar deze oproep uit voortkomt, met een blik op de toekomst.

Door Ed Hollants

In 2002 na de moord op Pim Fortuyn schreef ik het artikel ‘Het speelkwartier is over’. In dit artikel staat onder andere de passages:
“We leven in een tijd waarin de belangrijkste oppositie tegen de gevestigde orde niet links of progressief is, maar rechts, nationalistisch en/of conservatief. De belangrijkste oppositie tegen de gevestigde politiek in Europa komt uit die hoek.” en “Misschien zie ik het allemaal te pessimistisch maar ik denk dat de in de jaren zestig en zeventig veroverde ruimte steeds meer en sneller ingeperkt gaat worden.”

Wat ik destijds met het artikel probeerde te zeggen, waaruit ook de titel ervan voortkwam, is dat links actievoeren zich jarenlang relatief onbezorgd heeft kunnen afspelen maar tegelijkertijd volkomen geïsoleerd is geraakt van de rest van de samenleving. Natuurlijk was er al veel langer, in wezen al vanaf het begin van de jaren ’80 met Lubbers’ no-nonsense beleid, een lijn gaande van toenemende repressie en verminderende manoeuvreerruimte, maar toch bleef het nog redelijk vertoeven.
Je kunt zeggen dat er vooral een tijd van ‘uitrusten’ ontstond na de woelige jaren ’60, ‘70 en ‘80, ongeremd consumeren, globalisering, internet, een zonnige toekomst, de strijd leek gestreden. In 2002 bleek ineens hoe ver we al zijn afgegleden van die woelige jaren en dat het tij echt gekeerd was. (meer…)

Open brief aan Wijnand Duyvendak van GroenLinks

Beste Wijnand,

Toen ik las: ‘ik ben nu een andere Wijnand’ dacht ik: wat bedoelt hij daar nou mee? Ik probeerde me in je te verplaatsen door tegen mezelf te zeggen: ik ben nu een andere Ed. Wat voel ik hierbij? Nou, ik voelde het volgende: wat een onzin! Ja, je wordt ouder, je ontwikkelt jezelf voor een deel in de tijd. Maar wat wil je daar dan mee zeggen? Heb je spijt? Wil je afstand nemen van jezelf, van de Wijnand die weloverwogen in het volle besef van wat je deed en met veel genoegen acties voerde? Een soort zelfontkenning. God, Wijnand wat moet jij het moeilijk hebben. Je haalt zelfs je kinderen erbij, die je het niet kunt uitleggen? ’t Lijkt wel Goede Tijden, Slechte Tijden. (meer…)

Politieke klimaatverandering is hard nodig

Onderstaand stuk is het product van een drietal mensen dat bij elkaar is gaan zitten na de opheffing van het Autonoom Centrum. Inzet van de bijeenkomsten was om samen na te denken over de ruimte voor radicale politiek en hoe deze er uit zou kunnen zien. We hadden niet de pretentie te komen met een afgerond stuk, maar wilden gedachten op papier zetten voor onszelf en om met anderen het gesprek aan te gaan. Het stuk bestaat uit drie onderdelen. Het eerste deel is een meer politiek-filosofische gedachtegang te lezen. Daarna, als vertaling hiervan, de randvoorwaarden voor een nieuw politiek initiatief formuleren. En uiteindelijk moeten we deze randvoorwaarden weer vertalen naar de concrete uitvoering.  De stukken zijn geschreven tussen april en september 2005 (meer…)

Beschaving(en) in greep van extremisten

Niet het einde der ideologieën of het einde der tijden lijkt aangebroken maar eerder lijken we af te stevenen op het einde van de moderne beschaving. 

Ed Hollants

Autonoom Centrum 22-05-2004

Voor publicatie in het volgend nummer van ‘Buiten de Orde’ iets aangepast op 29-09-2004

Dagelijks worden we met nieuws geconfronteerd dat lijkt voort te komen uit een moderne wereld waar vormen van barbarisme troef zijn. Mensenrechten, internationaal recht, oorlogsrecht, democratie, het lijken allemaal zaken uit het verleden. Het nieuws heeft niet alleen betrekking op de praktijken van terreurgroepen of, zoals voorheen, op misstanden in landen met dictators als Idi Amin, Mobutu, Saddam Hoessein of een apartheidsregime in Zuid-Afrika. Nee, tegenwoordig in het nieuws zijn die landen, die prat gaan op een christelijk joodse beschaving. Een beschaving die de Verlichting mogelijk maakte waarvan gesteld wordt dat daarmee de meest humane samenleving ooit is ontstaan. Het verschil tussen zelfmoordaanslagen van Hamas op burgerdoelen, executie door het afsnijden van de keel als van de Amerikaan Nicholas Berg, op video vastgelegd, de aanslag van Al Qaeda in Spanje, de praktijken van het militaire VS optreden in Irak, Afghanistan, Guantanamo Bay en de Israëlische praktijk in de Bezette Palestijnse Gebieden, wordt steeds kleiner. Het nog bestaande verschil hangt meer af van de middelen die één van de partijen ter beschikking heeft dan dat er een verschil is in morele waarden of beschaving. (meer…)