Kaarsjes en vlaggen

Als Libanese Nederlander, Syrische Nederlander of Irakese Nederlander volg je het Nederlandse nieuws. Nieuws over al die bijeenkomsten met kaarsjes, al die vlaggen, die mooie woorden, al dat samen verdriet delen. Misschien ga je zelf ook naar een bijeenkomst. Maar er knaagt toch wat. Achter je verdriet over Parijs zit een dieper verdriet. Een dieper verdriet waar geen kaarsje voor is in Nederland. Het blijft in jezelf zitten terwijl je het zou willen delen. Aan wie moet je dan gaan twijfelen? Aan je zelf of aan al die andere Nederlanders met hun kaarsjes en Franse vlaggen? Hoor ik er eigenlijk niet bij? Ik zou zo graag naar ze toe lopen om mijn andere verdriet te delen. Ik sta toch dichterbij dan Parijs?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s