Maand: juli 2013

The people and the army hand in hand against ‘terror’

Vrijdag 26 juli 2013 wordt in Caïro Egypte een bijzondere dag. Terwijl velen in tal van landen hebben gedemonstreerd tegen de ‘war on terror’ gaan in Caïro mensen demonstreren voor een ‘oorlog tegen terreur’. Dit na een oproep van de legerleider Sisi en inmiddels gesteund door Tamarod, rebellie, het platform dat de 30juni ‘revolutie’ heeft georganiseerd. Sisi wil een mandaat van het volk voor de oorlog tegen terreur. Alsof het leger dat nodig heeft. Het gaat dan ook niet om een oorlog tegen terreur maar om een oorlog tegen het MB. Het is een vorm van populisme dat het ene deel van het volk opzet tegen het andere. Als reactie heeft de Feedome and Justice Party, de politieke partij van de Moslim Broeders  zojuist aankondigt op vrijdag 34 demonstraties in Caïro te organiseren met als centrale leus: “the people demand the downfall of the coup”. De strijd tussen de twee, al meer dan 50 jaar, belangrijkste machtsblokken in Egypte: het leger en de MB gaat een nieuwe fase in. Het ziet er naar uit een gewelddadige fase. Het MB is de laatste weken zodanig gedemoniseerd (hebben ze zelf ook aardig aan meegewerkt) dat velen juichend het leger omarmen. Sisi eindelijk een sterke man in Egypte. Slecht een handje vol activisten zagen en zien het gevaar. Bij de meesten is de weerzin tegen MB en islamisme gepaard gaande met naïviteit en opportunisme leidraad. Naast MB is ook de jacht op Palestijnen en Syriërs geopend omdat zij warme gevoelens voor MB zouden hebben. Welkom in het land dat in iets meer dan twee jaar tijd twee ‘revoluties’ beleefde.

Advertenties

Egypte een contrarevolutie?

Ed, 6 juli 2013

Wanneer politie en leger lijdzaam toezien terwijl groepen burgers elkaar met stokken, messen, pistolen en luchtbuksen urenlang te lijf gaan; wanneer er een toename is van nationalistische liederen op de staatsradio, het leger dagenlang boven steden ronvliegt met nationalistische vlaggen en kleuren en duizenden nationale vlaggetjes uitstrooit boven demonstraties; wanneer ‘onbekenden’ van achter politie- of militaire afzettingen en vanuit gebouwen mensen doodschieten; wanneer politie weigert op te treden en dit ook openlijk van tevoren aankondigt, terwijl kantoren van de grootste politieke en tevens presidentspartij in brand worden gestoken of geplunderd; wanneer er opeens sprake is van ‘wij Egyptenaren’ en het ontmenselijken, het demoniseren van de ander – de ‘bloeddorstigen’, een kankergezwel, aan Egypte vreemd, het grote gevaar, fascistisch zelfs – dit bij een beweging die al vijfentachtig jaar bestaat en waarvan iedereen het karakter kende, maar die toch bijna 50% van de stemmen won bij de parlementsverkiezingen; (meer…)

Roodkapje en de boze wolf

Opzet voor een wekelijkse middag over voedsel.

(Is er helaas nooit van gekomen)

Voedsel is een vereiste om te overleven. Gaat het (economisch) slechter, dan kan je zonder TV, auto of bijna alle andere producten om je heen in huis. In het uiterste geval kan je zelfs in een doos wonen, maar zonder voedsel en water houdt het snel op.
Algemene kennis over voedsel, hoe groeit het, hoe verbouw je het, wat is de beste methode in samenwerking met de natuur, wat is eetbaar en/of geneeskrachtig, etc., is voor velen onbekend terrein geworden. Er is een vervreemding ontstaan van een directe levensbehoefte als voedsel. Voedsel is een verpakt merkproduct in een schap van de supermarkt geworden – en is dan meestal ook nog veelvuldig bewerkt.

Biologisch voedsel en het zelf telen van groente en fruit zijn in opkomst. Dit wordt vaak slechts gezien in termen van de eigen gezondheid en het plezier. Met Roodkapje willen we dit onderwerp verbreden.
Roodkapje is een mix van voedselcoöperatie, lees- filmruimte, ontmoetingsruimte en theehuis.
Centraal staat voedsel, geplaatst binnen de economische crisis, klimaatverandering, peakoil en de neergang in democratie. Belangrijk is dat de omgang met voedsel, het eten, verbouwen, vervoeren en verwerken daarvan, deel wordt van de oplossing voor deze problemen.
Deze omgang met voedsel kun je ook als politieke strijd opvatten. Een strijd naar een andere wijze van voedsel consumeren en produceren, een strijd niet alleen voor je zelf maar ook om samen de samenleving als geheel te veranderen. (meer…)