Maand: oktober 2006

Libanon ‘The Divine Victory’

In dit artikel willen we naar aanleiding van ons bezoek aan Libanon van 11 tot 27 september 2006 enkele conclusies trekken over de aanval van Israël op Libanon en de nasleep ervan. Dit artikel gaat voortal over de verzetsbeweging en politieke partij Hezbollah.

Eerst een enkele opmerking vooraf

We willen een weg vinden tussen de stelling ‘de vijand van onze vijand is onze vriend’, met andere woorden alle steun aan Hezbollah, en de stelling dat Hezbollah een terroristische fundamentalistische beweging is die bestreden moet worden. Beide stellingen zijn verwerpelijk. Met onze reis naar Libanon wilden we met eigen ogen aanschouwen hoe de situatie is in plaats van alleen af te gaan op geschreven artikelen van anderen. We denken ons een betere opinie te kunnen vormen door vooraf opgedane kennis te toetsen aan de werkelijkheid.

De verslagen van gesprekken die we in Libanon gevoerd hebben zijn op onze website gepubliceerd. Ook hebben we ons hier en daar uitgelaten over de indrukken die we hadden. Wat ons door sommigen kwalijk wordt genomen is dat we de beweging/partij Hezbollah vrij neutraal benaderd hebben en verslag doen van de positieve belevenis en indrukken die veel Libanezen hebben van Hezbollah.

Dit is ons verweten met reacties als zou Hezbollah een islamo-fascistische beweging zijn. Hiermee wordt elke discussie over Hezbollah volgens ons onmogelijk gemaakt. Als je iemand beoordeelt als fascist of terrorist is dit een soort eindoordeel. Je twijfelt er niet aan en gaat er niet mee in discussie.

Maar het gaat verder, net als bij het begrip terrorist dat te pas en te onpas wordt gebruikt zorgt de kwalificatie islamo-fascisme ervoor dat je al gauw aan zelfcensuur gaat doen. Of dat in ieder geval elk artikel dat je schrijft moet beginnen met een opmerking dat je natuurlijk Hezbollah wil bestrijden of dat je natuurlijk tegen terrorisme bent. Ook elke kritiek op Israël moet beginnen met dat je natuurlijk vindt dat Israël recht van bestaan heeft.

Eerlijk gezegd begint de druk die hiervan uitgaat bedreigendere vormen aan te nemen voor vrije meningsvorming dan de cartoonkwestie of het de mond snoeren van een schrijver. Hier is namelijk breed discussie over en velen scharen zich actief achter het recht op vrije meningsuiting in deze gevallen.

Het andere is meer een sluipend proces. Je hebt geen zin meer om te zeggen wat je vindt omdat je meteen agressief bejegend wordt en als fascistenvriendje of terroristenhulpje neergezet wordt.

We hebben er ook grote moeite mee hoe telkens weer tegenstanders met fascisten vergeleken worden. Hiermee wordt volgens ons het begrip steeds meer uitgehold en de historische ontwikkeling van het fascisme in Europa en met name in Duitsland van haar unieke karakter ontdaan. Het gebruik van de term wordt bewust gebruikt met de emotionele lading van de jodenvervolging.

We willen in dit artikel ons dan ook niet verontschuldigen voor positieve geluiden over Hezbollah. (meer…)